Kerst dichtbij in het Vechtdal

Verrassend Vechtdal

Geschreven door Erik Driessen

Dichtbij de mensen die je een goed gevoel bezorgen. Zo vieren we de Kerstdagen graag. Is het niet dichtbij elkaar aan het kerstdiner, dan in ieder geval dichtbij elkaar in het hoofd en het hart. Dichtbij geloof, hoop of liefde en dichtbij huis. Dichtbij het Vechtdal. De streek met rust en ruimte waar we graag alle tijd nemen om dichtbij elkaar te zijn. Ook in een jaar waarin dichtbij plotseling een andere dimensie kreeg.

Misschien kijken we wel meer dan andere jaren uit naar de Kerstdagen. Even in kleine kring bijkomen van een merkwaardig jaar. Veel plannen, dromen, ondernemingen en expedities vielen in diggelen. Vaak tijdelijk, soms voorgoed. Ondanks een bijna onophoudelijke serie mooie lentedagen, trokken donkere wolken over de wereld. Ook over Nederland en het Vechtdal. Veel ondernemers moesten de deuren sluiten en openden een periode van onzekerheid.

Juist in die periode herontdekten mensen de waarde van dichtbij. Ook in het Vechtdal waarin noaberschap en omkijken naar elkaar nog onderdeel van het leven uitmaken. Dat bleek dit voorjaar zeker. Hartverwarmende initiatieven en spontane acties volgden elkaar op. Een lelijke tijd haalde ook het mooiste in mensen naar boven. We zagen elkaar minder en tegelijkertijd meer dan ooit. Vertwijfeling veranderde langzaam weer in vertrouwen.

Dichtbij betekende dit jaar middenin het Vechtdal. Vakanties in verre oorden verdwenen van de kalender, struinen door de eigen regio kwam er voor terug. Veel Nederlanders genoten voor het eerst van de schoonheid en gastvrijheid in het Vechtdal. Zelfs regiobewoners kwamen op nieuwe plekken en waardeerden het landschap dat in de waan van alle dag zo ‘gewoon’ lijkt. Ze trokken op de fiets of met de wandelschoenen aan langs de parels in de achtertuin. Niets zo lekker als pakweg kaas, groente, vlees, fruit, jam of bier uit de eigen streek.

“Ik wist niet dat het hier zo mooi was”, hoorden ondernemers regelmatig. Of: “We wonen tien kilometer verderop, maar hier zijn we nog nooit geweest.” In bijzondere jaren hebben mensen oog voor het kleine dat tegelijkertijd zo groot kan zijn. Dat zicht op de Vecht, de geur van de bossen, de smaak van de restaurants en de gezelligheid van de terrassen. In die zin was het een mooie zomer. De zintuigen stonden wagenwijd open. En toen bleek dat het niet voldoende was om het virus onder de knie te krijgen. Bordjes ‘open’ moesten weer maandenlang worden omgedraaid.

Het verlangen om de deuren te openen is groot. We kunnen met z’n allen niet wachten op de ouderwetse gezelligheid en een periode waarin het coronavirus van een verbijsterende werkelijkheid verandert in een akelige herinnering. Maar ook een herinnering aan een periode waarin Vechtdallers de regionale ondernemers massaal hebben gesteund. In de vrijheid van de zomer en de geslotenheid van de andere maanden. Ondernemers in de vrijetijdseconomie zijn daarvan onder de indruk en waarderen al het medeleven.

In december halen ze voor zover mogelijk alles nog een keer uit de kast. De gastheren van het Vechtdal bereiden de lekkerste menu’s voor en werken vol passie aan de meest smaakvolle gerechten en producten. Kerst vieren betekent dit jaar thuis zijn. Dichtbij is veel lekkerder dan ver weg. Ervaar dat gevoel met de smaak van het Vechtdal op tafel. Neem ook in december alle tijd voor het verrukkelijke Vechtdal!

Bekijk op deze pagina wat de Vechtdalproducenten en restaurants rond de Kerstdagen te bieden hebben.

Geschreven door Erik Driessen

Erik Driessen (1971) is journalist. Als kind werd hij elk weekeinde door zijn ouders meegesleurd voor eindeloze autotochten door Weerribben-Wieden, IJsseldelta en Vechtdal. Daardoor kent hij elke millimeter van de gebieden waarover hij graag schrijft.

Wat vind je van de informatie op deze pagina?

Meer leuke verhalen